Kortsnavelboomkruiper en bosuil

Ondanks de kou van vannacht, was de temperatuur van vanochtend aangenaam. De wind was gaan liggen en dit deed de gevoelstemperatuur enigszins stijgen. Vandaag had ik de luxe dat ik werd opgehaald door een vriend waar ik het vogel-avontuur ooit mee ben begonnen. De doelsoort van vandaag was de grote zaagbek maar die waren helaas nergens te bekennen. Het Omleidingskanaal was voor het overgrote deel bevroren en dit maakt het voor deze duikers lastig te fourageren. Op de Oelemars vond ik echter nog een man nonnetje tussen de tientallen wilde– en krakeenden en ook op de kruising van het Almelo – Nordhorn kanaal en het Omleidingskanaal zwommen nog drie vrouw of 1kj exemplaren. Tijdens de rit reden we langs de boom waar met enige regelmaat een bosuil wordt gespot en deze was gelukkig thuis. Uilen blijven voor mij iets mysterieus hebben en ze zijn samen met de klauwieren mijn favoriete groep vogels. Door de alertheid van de vogel is het echter lastig om hem op film te krijgen. De uil doet simpelweg een stapje naar achteren wanneer hij teveel beweging ziet en dit maakt het onmogelijk een autodeur te openen. De opnames zijn gemaakt vanuit de auto en dit is altijd lastig zonder statief. Met enige fantasie zie je het hoofd van de uil op het filmpje. Kijk goed in de nis van de boom.

Na het afspeuren van het water zijn we richting het Haagse Bos bij Oldenzaal gereden. Eenmaal aangekomen was het er al redelijk druk. Er stonden meerdere auto’s geparkeerd en dit betekent wandelaars (met en zonder stokken) en loslopende honden. In de veengebieden maak ik de wandelaars regelmatig wijs dat ze de hond aan de lijn moeten houden ivm agressieve adders maar in het bos gaat dat was lastig. We reden naar het bos voor twee soorten, namelijk: middelste bonte specht en kortsnavelboomkruiper. De middelste bonte specht kun je tegenwoordig bijna in elk Twents bos zien maar dat geldt niet voor de kortsnavelboomkruiper. In het bos waar we liepen wordt de vogel regelmatig gezien. Een paar weken geleden was ik ook een kijkje komen nemen maar toen stond er teveel wind. Gelukkig stond er vandaag nauwelijks wind maar daarbij heb je bij deze soort altijd wat geluk nodig. Of de uitspraak ‘het geluk is met de dommen’ waar is, weet ik niet maar na een korte wandeling dacht ik de vogel te horen. Maar mijn veld ervaring met deze soort is nihil dus ik durfde er nog geen enkele zekere uitspraak over te doen. Het was dus wachten op een herhaling. Zeker gezien het geluid voor deze soort meestal doorslaggevend is. Daar was het weer… maar nog ver weg. In een poging bevestiging te krijgen, greep ik mijn telefoon en met het laatste beetje batterij speelde ik het geluid van het vogeltje af. Het bleef een seconde stil.. en.. bingo! Het geluid was dit keer aanzienlijk dichterbij te horen en was een één op één match met het geluid dat uit de telefoon kwam. We konden echter niet lang genieten van de vogel omdat er pal achter ons twee honden begonnen te vechten en hun baasjes dit uitvoerig moesten bespreken. Een nieuw soort voor mijn levenslijst en gelijkertijd op de Twente-lijst. Een betere afsluiting van het weekend kan ik me niet bedenken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s