Twitch: Pontische meeuw

Het doel van vogelen is het ervaren van de ultieme combinatie van ontspanning en spanning. Je weet immers nooit wat je tegen gaat komen. Tijdens het vogelen probeer je een vogel zo goed mogelijk waar te nemen en als het even kan een (nieuwe) zeldzame soort te zien. De kans van succes is afhankelijk van twee variabelen, namelijk: 1) het aantal uur dat je in de hobby steekt en 2) geluk. Mijn eigen waarnemingen zijn het resultaat van een keurige balans van beide variabelen. Zo ben ik elke week minstens twee keer in het veld te vinden maar geniet ik bovendien van een gezonde dosis geluk.  Zo heb ik het afgelopen jaar in Twente een aantal soorten gezien waar je absoluut geluk voor nodig hebt (zwarte ooievaar, kortsnavelboomkruiper, raaf en Noordse nachtegaal).

Dit weekend werd ik opnieuw getrakteerd op een nieuw soort voor zowel mijn Nederlandse als Twentse lijst. In het afgelopen jaar heb ik de vervelende tik ontwikkeld om (minimaal één keer in de twee uur) een kijkje te nemen op de Twentse-waarnemingenlijst. Zelfs als ik helemaal niet in de buurt ben.  Afgelopen zaterdag kon ik het (tijdens de lezing van de balkanbergfluiter) niet laten om stiekem een kijkje te nemen. En bingo.. een soort die ik nog mis. Nu gebeurt dit voor je gevoel ‘altijd’ wanneer je niet in de buurt bent maar ik wist al snel dat zondagochtend in het teken zou staan van dé Pontische meeuw. Deze soort is sinds enige tijd geen ondersoort meer van de geelpootmeeuw en ontbrak nog op mijn lijst. De vogel wordt met enige regelmaat in Nederland gezien en begint steeds algemener te worden. Of dit door de verspreiding van de meeuw of door toegenomen kennis van de vogelaar komt, is moeilijk te zeggen.

De vogel werd zaterdag gezien op de zandafgraving bij het Rutbeek. Het was toch een kleine teleurstelling toen ik de vogel niet kon vinden. Maar ik had geen reden tot klagen. Nog geen week geleden had ik de kortsnavelboomkruiper aan mijn lijst kunnen toevoegen en ik was nog nooit op zoek geweest naar een Pontische meeuw. Gelukkig was het nog vroeg en ben ik doorgereden naar het recreatieve deel  van het Rutbeek. Op wat meerkoeten, loslopende honden en een leger aan joggers leek het er uitgestorven. Maar na een scherpere blik zag ik al snel honderden meeuwen dopperen. Na honderd meter lopen zag ik toch wat vogelaars staan. Hun telescopen stonden laag aan de grond en de mannen zaten op een bankje om zo weinig mogelijk wind te pakken. Ik hoorde al snel dat de Pontische meeuw aanwezig was en ik besloot zelf op zoek te gaan. Thuis had ik namelijk alles gelezen wat ik over de Pontische meeuw kon vinden en ik was er van overtuigd dat ik de vogel nu zelf kon vinden. Bovendien stond de wind hard genoeg om de meeuwen in het water te houden. Na tien minuten zoeken en de potentiële Pontische te vergelijken met de omringende zilvermeeuwen kwam ik tot de conclusie dat ik de juiste vogel had gevonden. De overige vogelaars bevestigden mijn waarneming en feliciteerden me met deze prachtige meeuw. De wind bleek echter geen garantie voor een verblijf op het water want de meeuw vloog een kwartier later richting de waterkant. Daar was vooral de soortspecifieke, militaristische/trotse houding goed te zien.

Zal volgend weekend me opnieuw een nieuw soort brengen? Laten we hopen dat het een trend wordt. Op de video zie je een grote groep meeuwen dopperen. Daar zit de Pontische meeuw tussen. Die is op de video echter niet te vinden. Het zoombereik werd drastisch beperkt door de harde wind. De terugweg zag ik nog een grote groep putters. Vanuit de auto waren deze juist wel makkelijk te filmen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s