Geduld voor een blauwe borst

Vanmiddag was het na een intensieve, maar productieve vergadering tijd om het veld in te gaan. De temperatuur was aangenaam maar er stond nog flink wat wind op de Engbertsdijksvenen. Ik hoorde al snel een divisie kneu’tjes en een zingende geelgors en tjiftjaf op het parkeerterrein. Geen zon te bekennen maar ik had niets te klagen met 17 graden Celsius. Er liepen jammergenoeg al diverse wandelaars, met loslopende honden. Ik blijf me hier aan ergeren. Mensen hebben geen idee hoeveel schade een loslopende Jack Russell kan aanrichten. De meesten spreek ik hier op aan en ik waarschuw voor de adders in het gebied. Een enkele beet is meestal dodelijk voor een hond. Dit werkt meestal prima en ik vertel ze geen onzin. Al zijn de meeste adders nog niet actief genoeg.

Het voorjaar zat vooral de roodborsttapuiten in de bol. Meerdere mannetjes bleven elkaar lastig vallen om zodoende de beste plek van het veen te veroveren. Op de achtergrond hoorde ik voor het eerst een zingende klapekster. Wat een prachtige zang maakt deze killer. Door de slechte licht omstandigheden heb ik nauwelijks video’s kunnen schieten maar ik ging vanmiddag vogelen om de blauwborst op de video te krijgen. Bij de slechtst ontworpen observatiehut in Nederland (Engbertsdijksvenen noord) zitten meestal meerdere blauwborsten en ik ben er een uurtje gaan zitten. Tijdens het wachten vloog er een witgat over en kon ik letterlijk een slechtvalk uit de lucht plukken. Ik had het geluk dat ik op de zijkant van de dijk zat. Dit omdat ik ook het geluid van de blauwborst wilde vastleggen. Hierdoor zag de slechtvalk me schijnbaar niet want hij vloog op slechts een meter afstand razendsnel voorbij. Voor enkele seconden hadden we oogcontact maar hij was duidelijk niet gecharmeerd van deze ´close encounter´. Een paar snelle vleugelslagen en hij was alweer op tientallen meters afstand. Elke ervaring met een slechtvalk is bijzonder maar deze staat met stip op één. Ik heb de wegvliegende vogel nog kort kunnen filmen. De nogal schokkerige beelden kun je hier vinden. De blauwborst liet zich echter nog niet zien en ik besloot de waterkant af te speuren. Wintertaling, bergeend, roodborsttapuit, rietgors, geelgors, buizerd, torenvalk, kokmeeuw, grote zilverreiger en… wow een waterral. Mijn eerste van het jaar en ik had de vogel, in dit gebied, nog nooit overdag gezien.

Maar nog geen blauwborst….! En op dat moment dat ik het dacht, zat er plots een blauwborst voor mijn neus. Op een gegeven moment was het vogeltje schijnbaar aan me gewend en ging op slecht vier meter afstand zitten. Vandaar de duidelijke videobeelden. De vogel deed uitermate zijn best om de rondvliegende vrouwtjes te imponeren maar ik denk dat ik het meest onder de indruk was. Een fietser maakte een eind aan het avontuur en de vogel vloog het gewas in. De beste man vroeg met goede intenties of ik de blauwborst wel had gezien. De neiging om een sarcastische opmerking te maken was nauwelijks te onderdrukken en ik verzocht de beste man vriendelijk, doch dringend door te fietsen ten behoeve van de opnames. Het vogeltje liet zich daarna niet meer zo goed zien als daarvoor maar tevreden liep ik terug naar de auto. Op de terugweg vloog er een nieuwe jaarsoort voorbij, de tapuit. De zoektocht naar een beflijster in de kleine landbouwpercelen buiten Vriezenveen leverde me nog een paartje patrijzen, kramsvogels en koperwieken op. De jaarlijst Twente staat op 133.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s