Alleen maar krenten

Vrijdagmiddag was het tijd voor een lange wandeling in Engbertsdijksvenen. Dit leverde niet veel op. We zagen een handtamme fitis (zie foto) en mijn eerste grasmussen van het jaar. We werden nog even verrast door een cirkelende ooievaar en een biddende buizerd maar het bleef bij een gewone ooievaar en onze eigen buizerd. Er waren echter genoeg insecten te zien en het gezelschap was goed. De eerste vuurjuffers, oranjetip, witsnuitlibellen, boomblauwtje en bont zandoogje konden we allemaal bijschrijven. Op de terugweg zagen we een tapuit en probeerde een torenvalk een muis in één keer door te slikken en tot onze verbazing lukte dit prima.

Tegen de avond besloot ik naar de telpost te rijden. Ik had nog steeds geen visarend in Twente en het werd hoog tijd om deze ‘schaamsoort’ weg te werken. Maar de doortocht van het aantal visarenden boven de Oelemars verliep nog niet optimaal. Er waren dit jaar nog maar enkele exemplaren gezien terwijl er soms meerdere op een dag de revue kunnen passeren. Vanavond moest het echter gaan lukken. De telling begon met vier grutto’s. An sich niet zo bijzonder maar grutto’s zijn op de telpost in Oelemars ontzettend bijzonder. Een uurtje later passeerde de eerste roofpiet de telpost. Het was een bruine kiekendief. Verder was er weinig trek. Er stond nauwelijks wind en de temperatuur was bijzonder aangenaam. Op de gezelligheid na was er weinig tot niets te doen. Plots zag één van de medetellers iets groot zweven. Zou het dan eindelijk een visarend zijn? We kwamen er in eerste instantie niet uit omdat de vogel, erg hoog vloog en de telpost al voorbij was. Bovendien weigerde de vogel met zijn vleugels te slaan. De vogel had een lichte buik en donkere bovenvleugel maar van deze afstand konden we een grote larus spec. niet uitsluiten. Bij enkele vleugelslagen werd het al snel duidelijk, visarend! Mijn eerste in Twente vloog erg hoog, en in de verte maar het was er één.

Zaterdagochtend was goed bewolkt. Dat maakte het tellen in ieder geval een stuk makkelijker. De temperatuur lag lager dan ik had verwacht maar wellicht zou het de trek goed doen. We kwamen er al snel achter dat er nauwelijks iets door de lucht vloog. Op een paar kleine pleviertjes na zagen we de eerste anderhalf uur niets. Plots vloog er een grote meeuw aan de horizon. Een grote mantelmeeuw. Een meer dan bijzondere waarneming in Twente. Na een korte periode van niets verschenen er twee rode wouwen boven de bomengrens. Er volgde een bruine kiekendief en een ringtail zorgde voor de nodige adrenaline maar vijf vingers zorgde al snel voor de uitslag. Een half uurtje later en we keken opnieuw naar een rode wouw. Op de roofpieten na was er werkelijk niets te zien maar met deze soorten hoor je mij niet klagen. De dag sloot geweldig mooi af met een zwarte wouw die strak over de telpost vloog. Opnieuw een geslaagde ochtend en vreemd genoeg waren de grutto’s en grote mantelmeeuw de meest bijzondere soorten voor deze telpost. Wouwen en visarend komen er in deze tijd dagelijks langs. De Twente jaarlijst teller staat op: 148.

Advertenties

2 gedachtes over “Alleen maar krenten

  1. Prima verhaal weer Timo, de vierde Rode wouw en tweede Blauwe kiek heb je nog gemist. Vanavond werd de leuke roofvogeldag afgesloten met een Smelleken en Slechtvalk. Helaas ontbrak de Visarend vandaag.

    Gr.Martin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s