Eindelijk droog

Voor mijn gevoel regende het de afgelopen maanden non-stop. Zo nu en dan een half uurtje naar buiten om vervolgens weer snel naar de auto te rennen om een nat pak te voorkomen. Maar er lijkt iets van een winter aan te komen en de buien maken plaats voor kou. In de loop van afgelopen week werd besloten om een aantal soorten te stringen en de eerste bezoeksoort was de Humes bladkoning in Katwijk. Deze vogel vertoeft al een flinke tijd langs de Nachtegaallaan en tijdens mijn vorige bezoek was ik mijn Olympus LS-11 vergeten. Niet bepaald snugger aangezien het een skulky vogel is. ‘Bewijs’ is echter probleemloos te vergaren door een geluidsopname te maken. Door in het donker te vertrekken uit Twente wisten we in ieder geval zeker dat we de Humes na een goede nachtrust zouden treffen.

Tegen half negen in de ochtend sprongen we vol enthousiasme uit de auto. De stemming werd enigszins gedimd door wat sputters maar gelukkig bleef het daarbij. Het vogeltje liet zich binnen een paar seconden horen en de geluidsopname was een feit. Opnieuw een groen vinkje achter een dikgedrukte rode waarneming. Met wat geluk kregen we de vogel zelfs in de kijker. Aangemoedigd door het vliegverkeer besloten we na een klein kwartier verder te gaan. Er stonden nog een paar wenssoorten op de daglijst.

De volgende bestemming was Hoek van Holland. Sowieso een aangename bestemming voor inlanders maar ons doel was huiskraai en kleine burgemeester. Die laatste hebben we helaas niet gespot. De vogel is ons schijnbaar voorbij gevlogen. Soms is de gezelligheid groter dan de drang om elke langsvliegende meeuw op zwarte vleugelpunten te controleren. De huiskraaien lieten zich ter compensatie prachtig zien én horen. Het ging mij om het laatste. Waarneming.nl kent nog bijzonder weinig geluids-fragmenten van de huiskraai. De Collins vermeldt niet voor niets dat het van nature stille vogels zijn. Gelukkig was er één huiskraai die niet aan die beschrijving hield. De tweede degelijke opname van de dag was binnen. Het blijft lastig om een opname te maken tussen het gebrom van vrachtschepen en helikopters. Mensen zijn simpelweg niet in staat om stil door het leven te gaan. Hoek van Holland is de enige plaats in Nederland waar je deze prachtige soort kunt treffen. Ze zijn hier met de boot vanaf India of Egypte overgekomen. De overheid ziet de soort als schadelijk en is (was) van plan ze af te schieten. Naar mijn mening doodzonde. Uit onderzoek blijkt dat ze geen gevaar vormen voor oorspronkelijke soorten. Ze zijn net iets groter dan onze eigen kauw en hebben een karakteristiek postuur met lange staart en forse snavel.

We hebben ons geen moment verveelt in Hoek van Holland. Aan zee genoten we  niet alleen van heerlijk weer maar ook van de honderden meeuwen (behalve de kleine burgemeester). Ondanks het ontbreken van een zuchtje wind vlogen er nog genoeg drieteenmeeuwen in de branding. Prachtige vogels die we in het binnenland helaas zelden tot nooit zien. De dwergmeeuw is ons wel bekend en liet als toegift zijn donkere stompe ondervleugeltjes zien. Op het strand werden we verrast door twee sneeuwgorzen die letterlijk luid roepend over ons heen vlogen. Het geluk kon niet op toen we twee zeekoeten in de branding vonden. Na een overvliegende roodkeelduiker werd het tijd om terug te lopen naar de auto. Een bekende gaf aan dat er een zwartkopmeeuw bij de parkeerplaats zat maar ook deze hebben we niet gevonden.

Op naar de Maasvlakte vonden we slechts één van de vijf eerder gemelde velduilen. De honkvaste ruigpootbuizerd was ons niet gegund. Over zee vlogen enkel wat eiders en een potentiële kleine alk. Helaas was de afstand te groot en de zee te wild om de determinatie rond te krijgen. Door de tegenvallende zeetrek zaten we sneller in de auto dan gepland. Onze laatste stop werd de Reeuwijkseplassen. Er zit daar al een aantal weken een witkopeend. Op papier nog zeldzamer dan de Humes bladkoning maar gevoelsmatig zit dat toch net wat anders. Deze eend is ongeringd en waarschijnlijk afkomstig uit klein Azië. De vogels uit zuid Spanje en Egypte vertonen namelijk geen trekgedrag. Bovendien wordt de witkopeend steeds zeldzamer aangezien de soort zich hybridiseert met o.a. rosse stekelstaart. Die laatste zwemt ironisch gezien op dezelfde plas. Van deze vogel is bewezen dat het een escape is. Tussen de duizenden smienten zwom nog genoeg leuks. Een drietal (man) Nonnetjes waren door het uitstekende licht zonder verrekijker te zien als je wist waar je moest kijken. Een tweetal kuifduikers deden niet eens de moeite om onopvallend te blijven. De enige pijlstaart deed dat net als enkele brilduikers wel. Met de laatste zonnestralen in de rug reden we dik tevreden terug naar huis. Moe, koud en met een knorrende maag maar met voldoende energie om weer een paar weken te werken.

De geluidsfragmenten van de dag. Klik op de naam van de vogel om het fragment te openen.
Huiskraai
Ekster
Humes bladkoning
Smienten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s