Een stukje Brouwersdam in Losser

Wij binnenlanders vinden het geweldig om zeevogels te zien. Een paar keer per jaar verbranden onze auto’s liters brandstof, de klok op onze autoradio staat bij aankomst al snel een paar uur verder en we jagen er kilo’s brood en snoep door. Maar dan hebben we ook iets wat we zelden zien. Neem nou een soort als de zwarte zee-eend. Eén van die typische soorten die we kunnen zien dopperen langs de Brouwersdam. Als we de locals vragen dan zee-eenden dan reageren ze net zo laconiek als wij op de mibo’s reageren. Vaak zien we de zwarte zee-eend ergens in de verte tussen een groep eiders. Maar mooi in beeld heb ik ze langs de kust helaas nog niet gehad. Tijdens zeetrektellen zijn het niet meer dan zwarte stipjes die bijzonder snel met hun vleugels slaan. Maar zo nu en dan hebben we als binnenlanders geluk en kunnen we een soort als de zwarte zee-eend op onze eigen wateren aanschouwen.

Vanmiddag ging ik lunchen met twee vrienden in Enschede en op het perron werd ik gebeld door dhr. Bulte. We spreken elkaar met enige regelmaat maar het is meestal feest wanneer hij plots in het weekend belt. Dit betekent dat er ergens in Twente een leuke vogel is gevonden die ik nog niet eerder (in de regio) heb gezien. Vol verwachting nam ik op en na de formaliteiten kreeg ik de melding dat er een zwarte zee-eend werd gezien op de Oelemars. De trektellers op telpost de Oelemars hadden de vogel ontdekt naast de vlonder. Een geweldige ontdekking voor de regio en ik besloot meteen te bellen om het één en ander te regelen. Na een smakelijke en gezellige lunch werd ik opgehaald in Enschede om vervolgens te genieten van een stukje Brouwersdam in Losser.

Bij aankomst stonden er nog meerdere auto’s geparkeerd. Dat stemt mij altijd goed en na het pakken van onze spullen stonden we te genieten van een prachtige zwarte zee-eend. Een nieuw soort op mijn Twente/OV lijst. De prachtig mannetje liet zich op slechts enkele meters bekijken door meerdere vogelaars. Zijn typische manier van duiken met de vleugels strak tegen het lichaam heb ik voor het eerst goed kunnen observeren. Grote zee-eenden duiken zonder sprong en houden hun vleugels gedeeltelijk open. Door de geringe afstand zijn beide poten gecontroleerd op ringen en kon iedereen genieten van de oranje-gele bovensnavel. Deze prachtige foto’s zijn weer genomen door Wim van der Woning – zijn website is te vinden door op deze: LINK te klikken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s