De Bairds te Deventer

Het vogelen staat de laatste tijd op een laag pitje. Ongeveer drie weken geleden ben ik voor het eerst vader geworden van een dochter. Hierdoor pak ik momenteel zo weinig slaap dat actief vogelen niet meer op de agenda staat. Afgelopen zondag had ik voor het eerst weer even tijd om het veld in te gaan. Het Haaksbergerveen had ik al een tijd niet meer bezocht en ik wilde er een paar mooie geluidsopnames maken. Op de parkeerplaats aan de Duitse grens hoorde ik meteen een de wielewaal. Niet mijn eerste van het jaar maar een goed begin van de ochtend.

Op naar de kern van het Haaksbergerveen. Het was de bedoeling om een duidelijke geluidsopname van de kleine karekiet te maken. Maar dat is me uiteindelijk niet gelukt. De kleine karekiet is één van die vogels die je eigenlijk luid en duidelijk hoort in het veld maar niet goed kunt opnemen. Er zijn meer van dat soort lastige soorten. In de rietvelden van het Haaksbergerveen zaten genoeg van deze kleine druktemakertjes maar ook blauwborst, waterral en watersnip lieten zich goed horen. In de bomen rondom het veen heb ik een aardige opname gemaakt van tuinfluiter en geweldige opnames van fluiter en bonte vliegenvanger. Andere leuke soorten voor de dag waren koekoek, bruine kiekendief, sprinkhaanzanger en bokje. Helaas geen zwartkopmeeuw gevonden of een andere leuke soort ontdekt.  Het was warm, ik had geen drinken en ik was nog moe. Tijd om naar huis te rijden.

Thuis kon ik meteen mijn waarnemingen invoeren (geen GPS nabij de Duitse grens) en mijn geluidsopnames bewerken in Adobe Audition. Tot ik werd gestoord door een rinkelende telefoon. Het was een bekende en ik had een vermoeden waarom hij belde. Er was namelijk een potentiele Italiaanse kwikstaart (oftewel witkeelkwik) gezien in Ottershagen. Maar deze aanname was niet juist. Hij had ander nieuws. Of ik het al gehoord had… ? Nee, ik had het nog niet gehoord. Deze vraag maakt me altijd zenuwachtig en nieuwsgierig. Er was een Bairds strandloper gemeld bij Deventer en hij ging rijden, of ik een lift wilde?  Een uur later zat ik in de auto richting Deventer.  Eenmaal uit de auto kregen we het slechte nieuws dat de vogel waarschijnlijk was gevlogen. Maar die conclusie trek ik liever zelf. Op de dijk stonden gelukkig nog een flink aantal vogelaars te zoeken naar deze Amerikaanse mini-strandloper. Vijf minuten later vonden we de vogel terug aan de overkant van het water terug. Maar de vogel was nauwelijks herkenbaar door de afstand. Alleen de lange opgevouwen vleugels vielen meteen op. De Bairds strandloper was binnen! Maar het was nog een waarneming van niks. Op deze afstand was het een langerekte, getekende Temmincks. Na een kwartier besloot een groot deel van de groep richting de vogel te lopen en daar hebben we de vogel nog een dik half uur prachtig kunnen bekijken. De foto van de Bairds heb ik weer in bruikleen van Wim van der Woning. Hij was opnieuw zo vriendelijk om me zijn foto’s te mailen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s