Toch maar richting de Jufferkraan

De jufferkaanvogel (lees: jukra) zit nu al enkele dagen in Maurik, Gelderland. Na een paar dagen verzet ben ik vanochtend bezweken. Wellicht uit frustratie omdat die verrekte Steppeklapekster aan de andere kant van Nederland zit of uit hoop dat deze Jukra wordt goedgekeurd door de CDNA. Die goedkeuring zie ik eigenlijk niet gebeuren al is dat gebaseerd op een onderbuikgevoel. De vogel is ongeringd en heeft geen beschadiging aan de poten. Met de jukra is het altijd de vraag of de vogel in het ‘wild’ is geboren. Er zijn in Nederland/Europa diverse particulieren die de soort in volieres houdt. Exacte aantallen lastig te achterhalen sinds de grote opruiming na de vogelgriep maar het kunnen er met gemak 100+ zijn. Bovendien worden voliere vogels steeds vaker voorzien van een chip in plaats van een ring. Dit wapenfeit maakt het voor ons/de CDNA in ieder geval niet gemakkelijker.

Jufferkraanvogel bij Maurik

In 1999 heeft de CDNA besloten dat de soort alleen voor aanvaarding in aanmerking komt wanneer met zekerheid het ontbreken van verdachte ringen is vastgesteld. Alle waarnemingen met ring zijn van de Nederlandse lijst geknikkerd. Criticasters gebruiken de tamheid van de vogel als argument voor voliere-vogel. Er zijn echter verschillende soorten die zich laten benaderen door mensen. Denk hierbij aan morinelplevier, haakbek en rosse franjepoot. Deze vogels kennen geen angst voor mensen omdat ze niet of nauwelijks met hen in aanraking komen. De haakbekken bij Bejium in Groningen van 2004 aten zelfs uit de hand. Jukra’s komen tijdens hun trek waarschijnlijk wel in aanraking met de mens. Maar het is bekend dat de soort in India gewoon tussen de mensen loopt. In India is het overgrote deel van de bevolking vegetarisch en zodoende hebben de jukra’s daar niets te vrezen van de mens. Al met al vind ik de ‘tamheid’ geen argument om de vogel af te schrijven. Daar komt nog eens bij dat het geval van 1998 bij Maria Hoop, Echt in Limburg in eerste instantie is afgewezen vanwege zijn tamheid maar deze beslissing wordt mogelijk heroverwogen. Bovendien zullen verzwakte/zieke/uitgehongerde vogels zich altijd beter laten benaderen. Op de dag van de ontdekking liet de vogel zich tot op 5 á 10 meter benaderen (de schattingen variëren – wat an sich een vreemd gegeven is).

Een van de zaken die niet in het plaatje past is de tijd van het jaar. De voorjaarstrek van de jukra vindt gelijktijdig plaats met die van kraanvogels (Grus grus) maar de najaarstrek is vroeger; op cyprus passeren groepen gedurende eind maart-midden april en midden augustus-begin september (Alström et al 1991). Al stamt de eerste waarneming van de vogel van 19 oktober 2012. De vogel is toen niet serieus genomen door de waarnemer. De overlap van begin september naar 19 augustus vind ik groot. Maar de eerste waarneming hoeft natuurlijk niet overeen te komen met de datum dat de vogel hier daadwerkelijk is neergestreken. Als dit überhaupt al is gebeurd. Maar op het forum werd al benoemd dat een vogel uit centraal of oost-Azie langer over de tocht doet. Al met al een vreemde vogel. Feitelijk gezien krijg ik de vogel nog niet als voliere-vogel in mijn systeem maar mijn onderbuik gevoel zegt wat anders. Gelukkig zijn ze bij de CDNA wijzer dan ik. Aan hen de beoordeling!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s