Reisverslag Helgoland najaar 2014

Dag 1 – Van Enschede naar Helgoland
In de vroege ochtend van donderdag 23 oktober vertrokken we met vier man naar Helgoland. Twee van ons waren er nog niet eerder geweest. Waaronder ik. De andere twee al meerdere keren. Gelukkig waren we op tijd vertrokken want onderweg kwamen we een flinke omleiding tegen. Maar na een omweg kwamen we alsnog mooi op tijd aan. Na drie bakken koffie en een kop groene thee zaten we op de boot. Daar hebben we in zijn totaliteit nog geen minuut onder het dak gezeten. Op naar het achterste dek en op zoek naar de eerste goede soorten van het weekend.

tapuit2

Tapuit – door Frank de Vries

Daar troffen we al snel onze eerste zwarte zee-eenden. Bovendien druppelden de meeuwen langzaam maar zeker binnen. Met als topper dwergmeeuwen en drieteenmeeuwen. Drieteenmeeuwen zijn typisch van die meeuwen die wij inlanders heel weinig zien. Dwergmeeuw trekt in beperkte aantallen door het binnenland maar drieteenmeeuw heeft die neiging helaas niet. We hebben gezocht naar een vorkstaartmeeuw in verband met de storm maar het mocht niet baten. Ver op zee vond ik een jager maar deze kon ik niet op naam brengen. De boot ging van voor naar achter én van links naar rechts. Bovendien vloog de jager op grote afstand achter een paar meeuwen aan. Het is bijzonder om op open zee groepen zangvogels langs te zien komen. Vinken, graspiepers en oeverpiepers. Vechtend in de wind. Of deze arme zielen het uiteindelijk halen is maar de vraag. Met bewondering en weemoed sloeg ik het spektakel gade.

Op het eiland was het meteen raak. Zwartkop in de struik. Keep op de grond. Tjif in bosjes. Oeverpieper vloog roepend over. Graspiepers in het … ja ja… gras. En goudhaantjes in de bomen. In de haven vond Carl de beste soort van de dag zwarte zeekoet. Het begon goed maar uiteindelijk waren er weinig vogels op het eiland. Zanglijsters waren er echter genoeg en in de branding vloog een eenzame kuifduiker. Een slechtvalk passeerde snel en de sperwers jaagden de gehele dag als bezetenen door de struiken. Een beflijster liet zich horen maar niet zien naast de jeugdherberg in Unterland. Het duurde even voordat ik de eerste bonte kraai in de kijker had. Dit lag niet aan het tekort aan bonte kraaien maar aan mezelf. Ik kijk niet vaak naar kraaien en het besef dat hier bontjes zaten, was nog niet doorgedrongen.

Op de noordelijke hoek had de storm huisgehouden. Het strand en duinen waren aangeslagen. Het was wel ons beste punt van de dag. In de duinrand zaten veel rietgorzen. Die maken het altijd spannend. Maar helaas geen dwerg- of bosgors. Op het strand zaten veel tapuiten, witte kwikken en oeverpiepers. Op zee zwom tussen de eiders een brilduiker. Na een drankje met gebak zouden we tot het laatste zonlicht vogelen op het zuidelijke deel van het eiland. Daar troffen we twee ringmussen. Die schijnen bijzonder te zijn op het eiland. Bovendien stikte het daar van de oeverpiepers. Rolf de By vond een jager, mijn scoop viel door de wind en tijdens het opnemen van de schade werd er later een kleine jager van gemaakt. De determinatie van deze soorten vind ik alles behalve gemakkelijk. Grote jager levert meestal geen problemen op maar alle kleinere varianten ervaar ik als lastig. Ik mis simpelweg de ervaring. We sloten de dag af in een visrestaurant. Als vegetariër kon ik kiezen uit 1 gerecht maar het was heerlijk. Maar na een dag door de duinen, het strand en in de zoute wind had waarschijnlijk alles me gesmaakt. Morgen op naar de overkant. Daar is vandaag nog een woestijntapuit gemeld.
Dag 2 – Van Helgoland naar Dune
Dag twee begon met wind. Veel wind. Toen ik wakker werd hoorde ik de wind al door de winkelstraat zoeven. De avond ervoor besloten we de hele dag op Dune door te brengen. Daar zat al enkele dagen een woestijntapuit. In de haven van Dune hoopten we op een duiker. Die troffen we helaas niet maar vier zwarte zeekoeten. Zoveel had ik er nog nooit bij elkaar gezien. Er zwommen drie volwassen en één juveniel exemplaar waardoor het verschil duidelijk zichtbaar was. Verder zwom er weinig in de haven. Met uitzondering van een dodaars en enkele drieteenmeeuwen. In een hoek dreven vier dode zeehonden. Of dit te maken heeft met de recente griep die is toegeslagen weet ik niet maar het was een triest aanblik.
Om de hoek troffen we in eerste instantie geen woestijntapuit. Zou de vogel dan net nu zijn verdwenen? Gelukkig niet. Rolf vond de vogel na tien minuten zoeken onder enkele grote stenen. De vogel liet zich prachtig zien. Het vergelijk met een paar gewone tapuiten was snel gemaakt. De vogel zag er echter slecht uit. Gehavend, nat maar net zo actief als de tapuiten en de ook aanwezige zwarte roodstaart. Op het strand lagen veel gewone zeehonden en grijze zeehonden. Toen we verder op het strand een strandleeuwerik vonden was iedereen enthousiast. Wat blijft het toch een geweldige soort. Na wat speurwerk bleken het een groep te zijn. Ondertussen zagen we bontbekplevier, bonte strandloper, paarse strandloper, drieteenstrandloper en steenloper. Maar al die strandlopers konden voor mij niet op tegen het groepje sneeuwgorzen dat zich tegoed deed aan allerlei zaden op het strand. Het frustrerende van dit alles was dat zowel de standleeuweriken als de sneeuwgorzen veel geluid maakten. Alleen werd het maken van geluidsopname onmogelijk gemaakt door de razende wind.
Inmiddels waren weer wat uurtjes voorbij en het werd tijd voor een korte pauze. Deze werd gecombineerd met zeetrektellen. We zaten niet lang alvorens de eerste roodkeelduiker passeerde. Wat volgde was een grote jager. De jager vloog redelijk dicht bij het strand en liet zich prachtig zien. Na een korte pauze met veel volwassen drieteenmeeuwen kwam de knaller van de ochtend (op zee) een papegaaiduiker. Een lifer voor me! Nog nooit eerder zag ik een nieuwe vogel zo snel langsschieten. Maar wat was hij/zij mooi. De rest van de dag ging snel voorbij. We troffen geen zeldzame vogels meer op de rest van het eiland. Maar nog wel een watersnipgoudplevier en nog meer roodkeelduikers. In de haven begon het te regenen maar we besloten een half uur later de boot te pakken. Dat leverde ons nog een zwartkopmeeuw met onleesbare ring en een prachtige alk op. Terug op Helgoland vonden we een hele spannende gors. Snel foto’s schieten en de geluidsapparatuur aan. Later in de hut bleek het toch een vreemde geelgors te zijn. Daar werd unaniem over beslist. Maar toen de foto’s van een rosse gors bekeken werd het opnieuw spannend. We hielden het echter op geelgors. De dag was voorbij. Het ging nog harder regen en de knollen waren op. Tijd voor voedsel, warmte en sterke verhalen.

Dag 3 – Beter weer op Helgoland
Op dag 3 begon dan eindelijk de zon te schijnen. Na twee dagen bewolking, regen en veel wind ging de wind liggen en zagen we eindelijk de blauwe hemel. Rondom het dorp zaten al meer vogels dan in de eerdere dagen. Zwartkoppen, goudhanen, merels, zanglijsters en koperwieken. Maar het was een vals alarm. In de loop van de route zou blijken dat er nauwelijks nieuwe aanvang was.
Na een langzame tocht richting het strandje bleek dat daar ook weinig vogels waren. Maar de zon scheen volop en het zicht op zee was uitstekend. Het windmolenpark op 35km afstand was zelfs zichtbaar. Gelukkig trok er veel over zee. Alken en zeekoeten scheurden regelmatig langs en aan het eind van de telsessie hadden we er minimaal 100. In het begin kwamen er nog wat roodkeelduikers langs maar het bleken de enigen. We zochten Jan-Van-Genten en werden op onze wenken bediend. Twee exemplaren vlogen boven de horizon richting noord-oost. Een adult en een subadult. Tussen een paar boeien zwom opnieuw een zwarte zeekoet.

De rest van de dag bracht weinig vogels op. Op de klippen vonden we een slechtvalk. Op een gegeven moment gingen we allemaal ons eigen ding doen. Frank en Rolf gingen foto’s maken op Dune. Carl ging naar Mitterland en ik ging naar Unterland om geluidsopnames te maken. Maar dat werd lastig door windvlagen, Duitsers die ruzie hadden en een grasmaaier gooiden roet in het eten. Via de walkie talkie werd door Carl een rosse franjepoot gemeld. Toen ik daar uiteindelijk aankwam was de rosse franjepoot net vertrokken. Na een kwartier zoeken vond ik de vogel terug. Deze vloog echter al snel op maar ik kon hem/haar goed zien. Rolf en Frank pakten de boot van 17:15 maar kwamen te laat voor de rosse franjepoot. Na een zoektocht van een uur vonden we geen rosse franjepoot. Helaas pindakaas. Op de terugweg vonden we nog een strandleeuwerik. De dag was rustig maar het was genieten. Hopelijk brengt het betere weer nieuwe aanvang met zich mee. We hebben nog 1 dag om iets geweldigs te vinden. Op naar morgen.
Dag 4 – Een verlaten eiland en tevens de laatste dag
We werden wakker op de slaapbank en de wind sloeg tegen de ramen. Een slecht teken. Het zou een lange dag worden aangezien de boot pas aan het eind van de middag vertrok. Het was lastig om een degelijk ontbijt te vinden op zondagochtend maar na een hotel haalde ons met alle vriendelijkheid binnen. De heren sloegen sterke drank in het werd tijd om het toch te proberen. We vonden weinig, erg weinig. Maar een bezoek aan Unterland leverde vier nieuwe soorten voor het weekend op. Een Pontische meeuw, geelpootmeeuw, fitis en bokje. Daar moesten we het mee doen. Opnieuw vonden we geen bladkoning Aan zee zagen we in de verte diverse jagers maar de afstand was te groot om ze op naam te brengen. Maar enkele alken en zeekoeten vlogen dichter langs de kust. Met twee Jan-Van-Genten en een vuurgoudhaan sloten we het weekend zo goed als af.
Qua vogels viel het enigszins tegen maar er zitten desalniettemin geweldige waarnemingen tussen. Waaronder zelfs een lifer. De combinatie van teveel wind en net iets te laat in het seizoen gooide vooral qua aantallen roet in het eten. Maar Helgoland is een geweldige ervaring. Eén die elke vogelaar een keer moet doen. Voor mensen in de oostelijke helft van het land is het sneller om Helgoland te bereiken dan om op Texel te zitten. Bovendien geeft het een hele andere ervaring dan onze eigen waddeneilanden door de grote rotsen. Wellicht ze we elkaar daar volgend jaar in Oktober?Foto’s van vogels volgen later. Die maak ik namelijk zelden zelf. Maar ik heb een aantal hofleveranciers die hun geweldige werk gelukkig graag met me delen.
Advertenties

2 gedachtes over “Reisverslag Helgoland najaar 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s